Kościół św. Rocha w Sadykrzu

Kościół pw. św. Rocha w Sadykrzu – kościół filialny parafii w Obrytem, położony we wsi Sadykierz, w gminie Obryte[1].

Kościół filialny św. Rocha w Sadykrzu
Zabytek: nr rej. 341-A (dzwonnica)
kościół filialny
Ilustracja
Kościół po odbudowie
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Sadykierz

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

św. Jana Chrzciciela w Obrytem

Wezwanie

Święty Roch

Położenie na mapie gminy Obryte
Mapa konturowa gminy Obryte, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny św. Rocha w Sadykrzu”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny św. Rocha w Sadykrzu”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny św. Rocha w Sadykrzu”
Położenie na mapie powiatu pułtuskiego
Mapa konturowa powiatu pułtuskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół filialny św. Rocha w Sadykrzu”
Ziemia52°42′03,8″N 21°17′29,0″E/52,701056 21,291389

Historia

edytuj
 
Kościół w Sadykrzu przed spaleniem. Na pierwszym planie dzwonnica, która przetrwała pożar

Pierwotnie w Sadykrzu istniała kaplica drewniana wzniesiona prawdopodobnie w XVII wieku. Kolejny kościół stanął w 1812 roku i został zbudowany zapewne z użyciem materiału z poprzedniej świątyni (w 1763 roku wzmiankowano ją jako bardzo starą)[1]. Był drewniany, konstrukcji zrębowej, na niskiej kamiennej podmurówce, ustawiony prezbiterium w kierunku zachodnim, ustawiony prezbiterium w kierunku zachodnim. Znajdował się tu m.in. barokowy krucyfiks, konfesjonał i dwie ławki z XVIII wieku, ambona z przełomu XIX i XX wieku oraz ołtarz z płaskorzeźbą św. Rocha z XX wieku[2][3].

W 1817 roku notowano odpust zupełny na uroczystość św. Rocha. Nadał go po wieczne czasy papież Klemens XIV. W 1772 odpust potwierdził biskup płocki Hieronim Antoni Szeptycki[3].

Kościół spłonął niemal doszczętnie w nocy z 26 na 27 września 2003 roku. Przyczyną pożaru było prawdopodobnie podpalenie. Kościoła nie udało się uratować[3]. Doniesienia prasowe wskazywały satanistów jako sprawców podpalenia[4]. Kościół wcześniej był celem złodziei – w 1999 roku skradziono z niego cztery obrazy olejne pochodzące z XIX wieku[3].

 
Prezbiterium kościoła

14 maja 2005 roku mszą zainaugurowano odbudowę kościoła zakończoną w 2006 roku. Mieszkańcy zebrali pieniądze na budowę poprzez dobrowolne wpłaty i zbiórki pieniężne, które wykraczały również poza teren parafii[2].

25 maja 2008 roku biskup płocki Piotr Libera poświęcił odbudowany kościół[2]. Co niedziela o godz. 10.15 w kościele odprawiana jest msza[5].

Kościół jest znany z odpustów, zwanych pasterskimi, które odbywają się w dzień św. Rocha, czyli 16 sierpnia. Nazwa odpustów związana jest z dawnym zwyczajem, w którym pod obrazem św. Rocha święcono bydło spędzone z całej wsi. Zwyczaj zaginął przez wypadki pokaleczeń ludzi i zwierząt spowodowane dużym ściskiem[2]. Według innej legendy przez Kurpie wędrowali św. Rozalia ze św. Rochem. W pewnym momencie rozdzielili się i św. Roch przybył do Sadykrza. Możliwe, że dlatego kościół w Sadykrzu ma za patrona św. Rocha[6][7].

W roku 2016 kościół otrzymał obraz św. Rocha oraz relikwiarz zawierający część kości patrona wraz z dokumentem poświadczającym autentyczność relikwii. Dekretem biskupa płockiego Piotra Libery z 21 września 2020 roku kościół ogłoszono Sanktuarium Diecezjalnym pw. św. Rocha[3].

W sąsiedztwie kościoła znajduje się dzwonnica wzniesiona w 1812 roku, wpisana do rejestru zabytków pod numerem 341-A (wpis z 2 kwietnia 1962 roku)[1][8].

Teren wokół kościoła otoczony jest kamiennym murem oraz drzewami. Obok świątyni znajduje się cmentarz przykościelny, na którym stoi krzyż z tablicą poświęconą pamięci żołnierzy poległych w 1920 roku: Adama Sienkiewicza z 68 pułku wielkopolskiego i Jana Iwaszkiewicza z 13 pułku wileńskiego[1][6].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d Małgorzata Omilanowska, Jakub Sito (red.), Pułtusk i okolice, Katalog zabytków sztuki w Polsce / red. nacz. Maria Kałamajska-Saeed, Jerzy Łoziński, Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 1999, s. 100–101, ISBN 978-83-85938-38-5 [dostęp 2024-10-26].
  2. a b c d Radosław Lolo, Lech Chybowski, Grzegorz Hubert Gerek (red.), Gmina Obryte: serce Kurpi Białych, wyd. 1, Obryte–Pułtusk: Aga Press Agencja Wydawniczo Reklamowa, 2010, s. 32–35, ISBN 978-83-926217-9-9 [dostęp 2024-09-20].
  3. a b c d e Sadykierz: kościół filialny ustanowiony sanktuarium św. Rocha | eKAI [online], eKAI | Portal Katolickiej Agencji Informacyjnej, 19 października 2020 [dostęp 2024-09-20].
  4. Czy sataniści spalili kościół w Sadykrzu? [online], archive.is, 18 lipca 2012 [dostęp 2024-11-01] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-18].
  5. Kościół filialny Parafii Obryte p.w. św Rocha w Sadykrzu – Św. Jana Chrzciciela w Obrytem – Parafie – Urząd Gminy w Obrytem [online], www.obryte.pl [dostęp 2024-09-20].
  6. a b Lechosław Herz, Puszcze Kamieniecka i Biała: przewodnik krajoznawczy w formie opowieści napisany, a po magicznych i egzotycznych miejscach znanych i nieznanych prowadzący, Przewodnik dla Dociekliwych, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2005, s. 241–242, ISBN 978-83-89188-35-9 [dostęp 2024-09-20].
  7. Katarzyna Olzacka, Święta Rozalia z Palermo [online], 7 września 2008 [dostęp 2024-11-08].
  8. Plan Odnowy miejscowości Sadykierz, załącznik do Uchwały Nr XXXVI/212/2010 r. Rady Gminy Obryte z dnia 26 października 2010 roku.

Linki zewnętrzne

edytuj