Knud V. Engelhardt
Knud Valdemar Engelhardt (ur. 11 lutego 1882 w Kopenhadze, zm. 15 kwietnia 1931 we Frederiksbergu) – pierwszy duński projektant przemysłowy i architekt.
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Narodowość |
duńska |
Wpłynął na | |
Praca | |
Styl |
Wykształcenie
edytujPo maturze w technikum, Engelhardt wystąpił o przyjęcie do Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk. W 1903 rozpoczął klasę przygotowawczą. Przez trzy semestry studiował na Wydziale Architektury, a następnie przeniósł się do dekorationsskole (tłum. Szkoła Sztuk Zdobniczych), pod kierunkiem Joakima Skovgaarda, gdzie pobierał nauki do stycznia 1915[1]. W latach 1905–1906 odbył szereg stypendiów w Niemczech, Holandii i Londynie, później w roku 1910 w Paryżu, północnych Włoszech i Niemczech, a następnie od października 1923 do marca 1925 przebywał na Jawie, w Chinach, Japonii i Syberii[2].
Kariera i nagrody
edytujEngelhardt otrzymał Stypendium K.A. Larssensa, nagrodę Krafta, a także akademickie stypendia podróżnicze i medal Eckerberga[1].
Knud Valdemar Engelhardt był pierwszym nowoczesnym architektem w Danii. Łączył duńską tradycję z racjonalizmem w ramach demokratycznej, uprzemysłowionej masowo produkcji.
Engelhardt stanowił wzorzec dla wielu późniejszych projektantów. Opracował czcionkę dla znaków drogowych w kopenhaskiej dzielnicy Gentofte, a także zaprojektował tramwaje elektryczne, które odznaczały się wysoką funkcjonalnością[3].
Przypisy
edytuj- ↑ a b Knud V. Engelhardt [online], Dansk Biografisk Leksikon [dostęp 2020-12-01] (duń.).
- ↑ Kunstindeks Danmark & Weilbachs kunstnerleksikon [online], www.kulturarv.dk [dostęp 2020-12-03] .
- ↑ Kulturministeriet: Knud V. Engelhardts livsværk [online], kulturkanon.kum.dk [dostęp 2020-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-07] (duń.).